«Ο Άνθρωπος πίσω από τη Διάγνωση: Γιατί οι "ταμπέλες" πληγώνουν τη Δημοκρατία μας.»
Σε μια σύγχρονη δημοκρατία, το δίκαιο δεν αφορά μόνο τους νόμους αλλά και τον σεβασμό. Οι ασθενείς – είτε πρόκειται για σωματική είτε για ψυχική νόσο – έχουν δικαίωμα:, στην αξιοπρέπεια, στην ίση μεταχείριςη, και στην προστασία από τον κοινωνικό στιγματισμό.
Η πρακτική του να «βαφτίζουμε» κάποιον με βάση την κατάσταση της υγείας του («είναι τρελός», «είναι πέλλας», «είναι προβληματικός») δεν είναι απλώς κοινωνικά άδικη· είναι και νομικά επικίνδυνη. Το δίκαιο των ασθενών δεν περιορίζεται στην πρόσβαση στην περίθαλψη. Περιλαμβάνει και το δικαίωμα να μην μετατρέπεται η ασθένεια σε ταυτότητα. Ο άνθρωπος δεν είναι η διάγνωσή του. Είναι πολίτης, εργαζόμενος, γονέας, φίλος, μέλος της κοινωνίας.
Η ψυχική υγεία, ειδικά, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με φόβο και ειρωνεία. Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε σχετικούς όρους για να κοροϊδέψουμε, να γελοιοποιήσουμε ή να υποτιμήσουμε κάποιον, ενισχύουμε τη σιωπή και την απομόνωση εκείνων που πραγματικά χρειάζονται στήριξη. Δεν είναι θέμα «πολιτικής ορθότητας» πως εκφραζόμαστε …. Είναι θέμα δικαίου και ανθρωπιάς. Το να δίνουμε χαρακτηρισμούς σε ανθρώπους με βάση την υγεία τους δεν είναι ελευθερία λόγου — είναι κατάχρησή της.
Αν θέλουμε μια κοινωνία δικαίου, πρέπει να ξεκινήσουμε από τη γλώσσα μας με λιγότερες ταμπέλες, περισσότερος σεβασμός, περισσότερη κατανόηση!£
Γιατί τελικά, σήμερα μπορεί να μιλάμε για «τον άλλον». Αύριο μπορεί να είμαστε εμείς……
Δρ Λουίζα Βερεσιέ
Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής, Δικανικός Ψυχίατρος